Of het nu aan het warme weer ligt of aan mijn beperkte tuinkennis, ik weet het niet. Maar ik had deze week flink wat tegenslag in de tuin. Mijn doperwtenoogst bleef beperkt tot vijf erwtjes, ik heb nog geen aardbei gezien en de poes, ja die ligt graag op een bedje van rucola met alle gevolgen van dien.

Gelukkig komt zaterdag mijn persoonlijke tuingoeroe, mijn tante met honderd groene vingers, op bezoek en dan zal ik wel horen wat ik verkeerd doe. Ben benieuwd.

Tot die tijd troost ik mij met het lezen van een ontzettend leuk boekje. Don’t throw it, grow it! heet het en het gaat over hoe je keukenafval kan omtoveren in nieuwe oogst of vrolijke kamerplanten. Kiwi’s, pinda’s, waterkastanjes, gember, amandelen, dadels… je kan het allemaal zelf opkweken in je vensterbank. Lees hier bijvoorbeeld hoe eenvoudig je zelf citroengras kan kweken.

Goede vriend Daan heeft er geen boek voor nodig. Hij heeft al succesvol pepers, paprika’s en citroenen gekweekt. De Groene Vinger volgt het experiment natuurlijk op de voet. Ondertussen ga ik zelf maar eens proberen een zoete aardappel te produceren.

In mijn tuin staat al een tijdje een plant te bloeien waarvan ik geen idee had wat het nou precies was. Dankzij @tuinspul op Twitter weet ik nu dat het smeerwortel is. Dat is een lelijke naam voor een plant die prachtig bloeit. De bloemen zijn eerst roze en verkleuren later naar blauw. De bijen zoemen er constant om heen. (Bestaat er ook smeerwortelhoning? Moet haast wel.) Hoe mooi ik de plant ook vind, hij is wel behoorlijk opdringerig en dus snoei ik er regelmatig lustig op los. Het blad verdween in de GFT-bak.

Zonde, weet ik nu. Want smeerwortel is bijzonder rijk aan kalium, waar je andere planten heel blij mee maakt. Maar hoe? Er zijn op internet verschillende methodes te vinden. Je kunt het smeerwortelgierblad op de bodem van een plantgat gooien en het vanzelf laten composteren.

Je kunt er ook smeerwortelgier van maken. Dat doe je door de bladeren onder water te zetten en het geheel te laten rotten. Volgens artikelen op internet moet je weken wachten tot je het heksepapje als gier kunt gebruiken maar bij mij was er na een paar dagen in de volle zon al een vieze, stinkende, bruine thee ontstaan. Aangemengd met water heb je dan een fantastische bemester voor bijvoorbeeld tomaten. Mijn tomaten staan er in de moestuin nogal sipjes bij, dus ik hoop dat de smeerwortelgier ze een beetje oppept.

Een klein nadeel van dit project: er komt een walgelijke stank uit de emmer en dat dus al na een paar dagen. Ik ben benieuwd wanneer de buren komen klagen.